„Bo gdzie jest dwóch albo trzech zebranych w imię moje, tam jestem pośród nich.” (Ewangelia Mateusza 18,20)

„Bo gdzie jest dwóch albo trzech zebranych w imię moje, tam jestem pośród nich.”
(Ewangelia Mateusza 18,20)

Słowa Jezusa: „Bo gdzie jest dwóch albo trzech zebranych w imię moje, tam jestem pośród nich” objawiają tajemnicę Jego obecności we wspólnocie wierzących. Chrześcijaństwo nie jest religią indywidualizmu – Jezus podkreśla, że Jego uczniowie są powołani do życia we wspólnocie, w jedności serc i ducha. Nie chodzi tu tylko o fizyczne zgromadzenie, ale o prawdziwe zjednoczenie w Jego imię – w wierze, miłości i modlitwie.

Obietnica ta wskazuje, że Kościół to coś więcej niż struktura – to miejsce realnej obecności Chrystusa. Gdy wierzący gromadzą się razem, On jest wśród nich, tak jak był pośród swoich uczniów po zmartwychwstaniu. To oznacza, że każda wspólna modlitwa, każde spotkanie w imię Jezusa ma moc – nie dlatego, że ludzie są święci, ale dlatego, że On jest obecny.

To słowo zachęca także do braterskiej miłości i jedności – Jezus nie chce, byśmy przeżywali wiarę w samotności, lecz byśmy się wspierali, wzajemnie umacniali i budowali Jego Królestwo. Wspólnota modlących się ludzi staje się miejscem działania Boga, źródłem łaski i mocy do przemiany świata. Nawet jeśli są to tylko „dwaj albo trzej” – tam, gdzie jest prawdziwa wiara, tam jest Chrystus.