Co możemy zrobić, gdy wydaje nam się, że mamy zbyt mało, aby pomóc innym?

Czasami w życiu czujemy, że nasze zasoby są zbyt skromne, aby zaspokoić potrzeby innych. Może to być zbyt mała ilość pieniędzy, czasu, siły czy umiejętności. W obliczu wielkich wyzwań, podobnie jak uczniowie Jezusa, możemy myśleć, że nasze możliwości są ograniczone i niewystarczające, aby sprostać potrzebom wielu. W historii o rozmnożeniu chleba i ryb uczniowie mieli tylko pięć chlebów i dwie ryby – zupełnie za mało, aby nakarmić pięć tysięcy ludzi. Jednak Jezus wziął to, co mieli, podziękował Bogu i pobłogosławił jedzenie. Wtedy, w cudowny sposób, te skromne zasoby zostały rozmnożone, tak że wszyscy najedli się do syta, a nawet pozostały resztki.

Ta opowieść pokazuje, że nawet to, co wydaje się niewielkie, może stać się wielkie w rękach Boga. Jezus uczy nas, że jeśli oddamy to, co mamy, z miłością i ufnością, Bóg może przemienić nasze małe dary w coś, co przyniesie wielką korzyść wielu ludziom. Kluczem jest nie bać się ofiarować tego, co mamy, nawet jeśli wydaje się to małe, lecz czynić to z sercem. Bóg nie oczekuje od nas doskonałości ani ogromnych zasobów – pragnie, abyśmy dali to, co mamy, z ufnością w Jego moc przemiany i pomnożenia naszych darów. Tak jak Jezus nakarmił tysiące, Bóg może uczynić wielkie rzeczy nawet z najmniejszych naszych ofiar, jeśli ofiarujemy je z miłością i zaufaniem. W codziennym życiu możemy pomóc innym, dzieląc się tym, co mamy, wiedząc, że Bóg potrafi pomnożyć nasze wysiłki i przekształcić je w dobro, które przekracza nasze oczekiwania.